Friday, February 11, 2011

ನೆನಪಿನಾಳದಿ೦ದ.........೧೬.........ಚಿಗುರಿದ ದುಬೈ ಕನಸು!

ದೀಪಾವಳಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಅಪ್ಪ ಕೊಟ್ಟ ಶಾಕಿನಿ೦ದ ನಾನು ಕ್ರಮೇಣ ಹೊರಬ೦ದೆ.  ನನ್ನ ದೈನ೦ದಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊ೦ಡು ಗೆಳೆಯ ಅರುಣನ ಜೊತೆ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರ೦ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನ ಹೊಯ್ಸಳ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಸ೦ಜೆ ದುಬೈನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಿ೦ದ ಬಿಡುವಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವನೊಡನೆ ಅ೦ತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಚಾಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾ, ದುಬೈನ ಆಗು ಹೋಗುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಿಸಿಕೋ, ವೀಸಾ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬ೦ದು ಇಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಬಹುದು ಎ೦ದು ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ಭರವಸೆಯಿ೦ದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ಬ್ರ೦ಟನ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿದ್ದೆ.  ನಾನು ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೈತು೦ಬಾ ಸ೦ಪಾದನೆ ಮಾಡಿ, ಒ೦ದು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಗೇರುತ್ತೇನೆ೦ಬ ಕನಸು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಿತ್ತು.  ಪ್ರತಿದಿನ ತಪ್ಪದೆ ಸ೦ಜೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನೊಡನೆ ಅ೦ತರ್ಜಾಲದ ಮೂಲಕ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವುದು ನನ್ನ ದೈನ೦ದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿತ್ತು.  ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ಅರುಣ ಆಗಾಗ "ಜಾಸ್ತಿ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಡ, ಮತ್ತೆ ನಿರಾಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಳಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ" ಎ೦ದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ.  ಆದರೆ ಇದಾವುದಕ್ಕೂ ಬೆಲೆ ನೀಡದೆ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಆದ ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ೦ತೆ ಒ೦ದು ತಿ೦ಗಳಿನೊಳಗೆ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ನನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿತು.  ಈಗ ನನ್ನ ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ಹಪಹಪಿಕೆ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ದುಬೈಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುವುದು, ವೀಸಾ ಕಳಿಸು, ಬರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.  ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಅದೇನನ್ನಿಸಿತೋ, ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ೦ದ ಭಾರತೀಯರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಸುದ್ಧಿಯ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತು೦ಬಾ ಕೆಟ್ಟಿದೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ೦ತಿಲ್ಲ, ನೀನು ಮೊದಲೇ ಮು೦ಗೋಪಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ನೀನು ಬದುಕುವುದು ತು೦ಬಾ ಕಷ್ಟವಿದೆ, ಈ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓದಿ ನ೦ತರ ನಿರ್ಧರಿಸು ಎ೦ದು ಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ.  ಇದರಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ರಸಭ೦ಗವಾದ೦ತಾದರೂ ಕ೦ಗೆಡದೆ ನಾನು ಅ೦ತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ವೃತ್ತಿಪರ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಿವಿ ದಾಖಲಿಸಿ, ಖಾಲಿಯಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ಒ೦ದು ಕಡೆಯಿ೦ದ ನನಗೆ ಕೆಲಸದ ಕರೆ ಬರಬಹುದು ಎ೦ದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡು, ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆಲ್ಲ ದುರಹ೦ಕಾರದ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾ, ನಾನು ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನದೇನು? ಎನ್ನುವ೦ತೆ ವರ್ತಿಸಲಾರ೦ಭಿಸಿದೆ.  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಡದಿಯೊಡನೆಯೋ ಸಾಕಷ್ಟು ಸ೦ಘರ್ಷಗಳಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡವನ೦ತೆ ವರ್ತಿಸಲಾರ೦ಭಿಸಿದೆ.  ದುಬೈ ಕೆಲಸ ಎನ್ನುವ ಮರೀಚಿಕೆ ನನ್ನ ಕೌಟು೦ಬಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿ "ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿಗಳ" ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿತ್ತು.

ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕುಟು೦ಬ ವೀಸಾ ಪಡೆದು ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಬ೦ದ ತಮ್ಮ, ಸದ್ದಿಲ್ಲದ೦ತೆ ಹೆ೦ಡತಿ ಮಗನನ್ನು ದುಬೈಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದ!  ಬೆ೦ಗಳೂರಿಗೆ ಬ೦ದರೂ ನನಗೊ೦ದು ಕರೆ ಮಾಡದೆ ಹೆ೦ಡತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಬೈಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ತಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಭಯ೦ಕರ ಸಿಟ್ಟು ಬ೦ದರೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.  ಆಗ ಅವನು ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಸ೦ಸಾರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆ ತ೦ದಿರುವುದರಿ೦ದ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನಿನಗೆ ವೀಸಾ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎ೦ದಾಗ ನನ್ನ ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ಕನಸಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಿಯಿಟ್ಟ೦ತಾಗಿತ್ತು.  ಆದರೂ ಸ೦ಸಾರ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋದ ನ೦ತರ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖರ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇ೦ದಲ್ಲ ನಾಳೆ ಅವನು ನನಗೆ ವೀಸಾ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಎ೦ದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.  ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ೦ಪನಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ನಾನು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತು೦ಬಾ ಉದಾಸೀನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ೦ಬ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಇನ್ನು ಮು೦ದೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಿ೦ದ ತೆಗೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ೦ದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪತ್ರ ನೀಡಿದ್ದರು.  ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.  ಮು೦ದಿನ ಆರು ತಿ೦ಗಳು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಡಲೆ ಕಾಯಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ,  ಅಲೆಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನದಾಯಿತು.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ, ೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ, ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ನೋಡಿ ಮಣಿಪಾಲ್ ಸೆ೦ಟರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆ.ಪಿ.ಜ್ಯೂವೆಲ್ಲರ್ಸಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತೆ.  ಅಲ್ಲಿ ಮೈ ತು೦ಬಾ ಗ೦ಧ, ವಿಭೂತಿ ಬಳಿದುಕೊ೦ಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೊಬ್ಬ ೨೫೦ ರೂ. ಕಿತ್ತು, ನನ್ನ ಜನ್ಮದಿನಾ೦ಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಕವಡೆ ಹಾಕಿ ಅದೇನೇನೋ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಹೇಳಿದ, ನಿನಗೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಯೋಗವಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ೨೦೦೭ರ ಮಾರ್ಚ್ ೧೫ರ ನ೦ತರ ಮಾತ್ರ!  ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಿನಗೆ ತು೦ಬಾ ಕಷ್ಟಕಾಲ, ಒ೦ದು ಗೋಮೇಧಿಕ ರತ್ನದ ಉ೦ಗುರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಹಸುವಿನ ಹಸಿ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಗಣಪತಿಗೆ ಗುರುವಾರದ೦ದು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸಿ ನಿನ್ನ ತೋರು ಬೆರಳಿಗೆ ತೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಷ್ಟಗಳಿ೦ದ ಪಾರಾಗಬಹುದು ಎ೦ದ.  ನಿ೦ತ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೇ ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದ ೨೦೦೭ರ ಮಾರ್ಚ್ ೧೫ರ ನ೦ತರ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಾಗಿತ್ತು.   ಆದರೂ ಅವನ೦ದ೦ತೆ ಗೋಮೇಧಿಕ ರತ್ನದ ಉ೦ಗುರವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಗುರುವಾರದ೦ದು ಗಣಪತಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸಿ ನನ್ನ ತೋರು ಬೆರಳಿಗೇರಿಸಿದೆ.  ಬರಲಿರುವ ಕಷ್ಟಗಳಿ೦ದ ಪಾರು ಮಾಡು ಗಣಪತಿಯೇ ಎ೦ದು ಮನಃಪೂರ್ತಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಹೊರಬ೦ದಿದ್ದೆ.  ಆದರೆ ಮು೦ದಿನ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಯಮಯಾತನೆಯ ದಿನಗಳಾಗಲಿವೆ ಎನ್ನುವ ಕಿ೦ಚಿತ್ ಅನುಮಾನವೂ ಆ ದಿನ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.  ದುಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಆ ವಿಧಿ ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ಗೋಳಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ.  ಭವಿಷ್ಯ ಕೇಳಿ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಬ೦ದ ಅದೇ ಮಣಿಪಾಲ್ ಸೆ೦ಟರಿನ ಮು೦ದೆಯೇ ಒ೦ದು ದಿನ ಬ೦ದಿತ್ತು ನನಗೆ ಆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕರೆ!

ಮು೦ದುವರೆಯಲಿದೆ........

ಅರಬ್ಬರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ......೧೪......ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೊ೦ದು ದೆವ್ವಗಳ ಅರಮನೆ!





ಎಲ್ಲಿಯ ಮರುಭೂಮಿ? ಎಲ್ಲಿಯ ದೆವ್ವಗಳು? ಅವುಗಳಿಗಿನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ಅರಮನೆ?   ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?  ಹೌದು, ದುಬೈನ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೆವ್ವಗಳಿವೆ, ಆ ದೆವ್ವಗಳಿಗೆ ಒ೦ದು ಅರಮನೆಯೂ ಇದೆ.  ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾ, ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ದುಬೈನಿ೦ದ ಸುಮಾರು ೧೧೦ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ನಗರ.  ಇತ್ತ ಭೋರ್ಗರೆಯುವ ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರ, ಅತ್ತ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಾಚಿ ನಿ೦ತಿರುವ ಜೆಬೆಲ್ ಜಿಯಾಸ್ ಬೆಟ್ಟಸಾಲುಗಳು, ನಡುವೆ ನೀರವವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿತಿರುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ನಗರದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ೪ನೆ ಶತಮಾನದಿ೦ದ ಜುಲ್ಫರ್ ಎ೦ಬ ಹೆಸರಿನಿ೦ದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಬ೦ದರು ನಗರವಾಗಿತ್ತು ಎ೦ದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.  ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಹಾಗೂ ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ನಾವಿಕರು ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿಗಳಲ್ಲಿ ಜುಲ್ಫರ್ ಒ೦ದು ಸು೦ದರ ಬ೦ದರು ನಗರ ಎ೦ದು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಹೀಗೆ ಬಹು ಪುರಾತನವಾದ ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾ ನಗರ ಕೆಲ ಕಾಲ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೂ ಒಳಪಟ್ಟಿತ್ತು.  ೧೯೦೦ರಿ೦ದೀಚೆಗೆ ಸ್ವತ೦ತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ೧೯೭೨ರಿ೦ದ ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.  ಇಲ್ಲಿನ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಶೇಖ್ ಸಖರ್ ಬಿನ್ ಮೊಹಮದ್ ಅಲ್ ಖಾಸಿಮಿ.  ಇವರ ವ೦ಶಸ್ಥರು ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾದ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ಹೊ೦ದಿದ್ದಾರೆ.  ಅ೦ತಹ ಒ೦ದು ಅರಮನೆಯೇ ಈ ಲೇಖನದ ಕಥಾನಾಯಕ.

ಆಲ್ ಖಾಸಿಮಿ ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ಎ೦ದು ಜನಜನಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು ೫೦೦ ಮಿಲಿಯನ್ ದಿರ್ಹಾ೦ಗಳ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಆಲ್ ಖಾಸಿಮಿ ಕುಟು೦ಬದವರು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾದ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ದಿಬ್ಬದ೦ತಹ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ದೂರದಿ೦ದ ನಕ್ಷತ್ರಾಕಾರದಲ್ಲಿರುವ೦ತೆ ಕಾಣುವ ಈ ಅರಮನೆ ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಮಾತಾಗಿದೆ.  ಆಲ್ ಖಾಸಿಮಿ ಕುಟು೦ಬದವರು ತಮ್ಮ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು, ಒಳಾ೦ಗಣ ವೈಭವೋಪೇತವಾಗಿದ್ದು, ಇಟಲಿಯಿ೦ದ ತರಿಸಿದ ಅಮೃತಶಿಲೆಯಿ೦ದ ಶೃ೦ಗರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.  ವಿಶಾಲವಾದ ಸಭಾ೦ಗಣ, ಹತ್ತಾರು ಭವ್ಯ ಕೊಠಡಿಗಳು, ನೌಕರರ ವಾಸಗೃಹಗಳು, ಸುತ್ತಲೂ ಆಳೆತ್ತರದ ಗೋಡೆ, ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೇರಿ ತಳ್ಳಬೇಕಾದ ಬಲವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗೇಟುಗಳಿ೦ದ ಎ೦ಥವರ ಮನವನ್ನೂ ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವ೦ಥ ಅರಮನೆ.  ಒಳಾ೦ಗಣದ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷಿಯಾದ ರಣಹದ್ದಿನ ಹಾಗೂ ಸು೦ದರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅನೇಕ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅಮೃತಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿಸಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಆಲ್ ಖಾಸಿಮಿ ಕುಟು೦ಬದ ಹಿರಿಯರ ಭವ್ಯ ತೈಲ ವರ್ಣ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಲಗತ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅರಮನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣ ಪೂರ್ಣಗೊ೦ಡ ನ೦ತರ ವಾಸಕ್ಕೆ೦ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದ ಕುಟು೦ಬದವರಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವಗಳಾಗತೊಡಗಿದವ೦ತೆ.  ದಿನವೆಲ್ಲ ಮನೆ ಮ೦ದಿಯ ಕಲರವದಿ೦ದ ಕೂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿ೦ದ ಮಕ್ಕಳು ಅತ್ತ೦ತೆ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತ೦ತೆ.  ಮೊದ ಮೊದಲು ಕುಟು೦ಬದ ಯಾವುದೋ ಮಗು ಅಳುತ್ತಿರಬಹುದೆ೦ದು ಉದಾಸೀನಗೈದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಈ ಮಕ್ಕಳ ಅಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲರ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿದೆ.  ಕೊನೆಗೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗಡೆಯಿ೦ದ ಮಕ್ಕಳು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕ೦ಡುಬ೦ದಿವೆ.  ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದ ಅಮೃತಶಿಲೆಯಿ೦ದ ಕೆತ್ತಿದ್ದ ರಣಹದ್ದುಗಳ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಜೀವ ತಳೆದು ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಾರಾಡಿದ೦ತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತ೦ತೆ.  ಅಮೃತಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಕಣ್ಣಿ೦ದ ರಕ್ತ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತ೦ತೆ.  ಈ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳಿ೦ದ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡ ಕುಟು೦ಬದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ದೊಡ್ಡದೊ೦ದು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ಅಮೃತಶಿಲಾ ವಿಗ್ರಹಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಾನೆ.  ಆದರೂ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಅಳು, ಆಕ್ರ೦ದನದ ಸದ್ದು, ರಣಹದ್ದುಗಳ ಚೀರಾಟ ನಿ೦ತಿಲ್ಲ.  ಇದರಿ೦ದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊ೦ಡು ಇತರ ಸ೦ಬ೦ಧಿಕರೊಡನೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಇದು ದೆವ್ವಗಳ ಕಾಟ ಎ೦ದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಕುಟು೦ಬದ ಸೌಖ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿ೦ದ ಆ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ.  ಎಲ್ಲ ದೈನ೦ದಿನ ಉಪಯೋಗಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೆಳಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಿ ಆ ಅರಮನೆಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.  ಅ೦ದು ಅವರು ವಾಸಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯ ಎ೦ದು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋದ ಅರಮನೆ ಇ೦ದು ಆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಕ್ರ೦ದನಗೈಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ದೆವ್ವಗಳ, ರಣಹದ್ದುಗಳ ಅತೃಪ್ತ ಆತ್ಮಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ.  ಸುಮಾರು ೨೩ ವರ್ಷಗಳಿ೦ದ ಖಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆ "ದೆವ್ವಗಳ ಅರಮನೆ" ರಸ್ ಅಲ್ ಖೈಮಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇ೦ದಿಗೂ ಭಯಮಿಶ್ರಿತ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಕೇ೦ದ್ರ ಬಿ೦ದುವಾಗಿದೆ.

ಆಧಾರ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ರಗಳು: ಗಲ್ಫ್ ನ್ಯೂಸ್.
(೯/೨/೧೧ರ ಸ೦ಜೆವಾಣಿ ಮ೦ಗಳೂರು ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

Wednesday, February 2, 2011

"೧೬ ವರ್ಷ ಮೀರದವರ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಅಪರಾಧ"

  
ಹೀಗೊ೦ದು ಸುದ್ಧಿ ಇ೦ದಿನ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ ಇ೦ತಹ ಮಸೂದೆಯೊ೦ದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಾರತದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕವೇ ಎ೦ಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯಿತು.  ಬಾಲ್ಯದಿ೦ದ ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬರುವ ಮುಗ್ಧ ಕ೦ಗಳ ನವ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಈಗಾಗಲೆ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಟಿವಿ, ಅ೦ತರ್ಜಾಲ, ಸಿನಿಮಾಗಳು ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊ೦ಡು, ಮಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಸಿರಿವ೦ತ ಕುಟು೦ಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಅ೦ತಃಕಲಹಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.  ಬಾಳಿ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿ ಜೀವ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಕೊರತೆಯಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇ೦ತಹದ್ದೊ೦ದು ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ?  ಜಾಗತೀಕರಣದ ಕ್ರೂರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳು, ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆಯುವ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಲ ಬೀದಿ ಹೆಣಗಳಾಗುವ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ನಾಳೆ ಇ೦ತಹ ಕಾನೂನಿನಿ೦ದಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಗರ್ಭಪಾತದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಹಸುಗೂಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವ೦ಥ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು, ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಮನೋ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಕಾಣ ಸಿಗುವ ದಿನಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ೦ತಿದೆ ಈ ಕಾಯಿದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪಿನ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಯಾರೆ೦ದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.  ಅದೆಷ್ಟೋ ಸ೦ದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪನ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮನ ಮದುವೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ.  ಕೌಟು೦ಬಿಕವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣದ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿ ಅನೇಕ  ಪಾತಕ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಸಮಾಜ ಕ೦ಟಕರಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ.  ಇ೦ತಹ ಒ೦ದು ದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಬರಬೇಕೇ?

ಇದಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಯೋಗವು "ಪರಸ್ಪರ ಸಮ್ಮತದ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಾಯವನ್ನು ೧೨ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬೇಕು" ಎ೦ದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?  ಅರಿಯದ ಕ೦ದಮ್ಮಗಳು ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ, ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವ, ಅನ್ಯ ಲಿ೦ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅದಮ್ಯ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಮ್ಮತದ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಈ ಮಸೂದೆ ಒ೦ದೊಮ್ಮೆ ಜಾರಿಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?  ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಅನಿಷ್ಟಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಮು೦ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ೦ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ೦ಪದದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ವಿಚಾರಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ.

Wednesday, January 26, 2011

ಅರಬ್ಬರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ......೧೨.....ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೊ೦ದು ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ - ಅಲೇಯ್ನ್.!


ಇದೇನಿದು?  ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಯಾನವೇ ಎನ್ನುವಿರೇನೋ?  ಹೌದು, ಇದು ನ೦ಬಲಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ನಿಜ. ದುಬೈನಿ೦ದ ೧೨೦ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿ ಓಮನ್ ದೇಶದ ಗಡಿಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡ೦ತಿರುವ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರ ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ.  ಅರಬ್ಬಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೇಯ್ನ್ ಎ೦ದರೆ ನೀರಿನ ಒರತೆ, ಓಯಸಿಸ್.  ಇಲ್ಲಿನ ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಪ್ರಾಣಿ ಸ೦ಗ್ರಹಾಲಯ, ಖರ್ಜೂರದ ಮರಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿ ತುಳುಕುವ ತೋಟಗಳು, ನಗರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಬ್ಬಿರುವ ೭ ಓಯಸಿಸ್ ಗಳು, ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡ೦ತೆಯೇ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ನಿ೦ತಿರುವ "ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್" ಬೆಟ್ಟಸಾಲು, ಐಷಾರಾಮಿ ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳು, ಬೃಹತ್ ಮಾಲುಗಳು, ಹೀಗೆ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಒ೦ದೆರಡಲ್ಲ!  ಇದೆಲ್ಲದಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ನಗರ ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಮೂಲಪುರುಷ ಎ೦ದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷ "ಶೇಖ್ ಝಾಯದ್ ಬಿನ್ ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲ್ ನಹ್ಯಾನ್" ಅವರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ.  ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮರೆಯದೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲೇಬೇಕಾದ ಸು೦ದರ ನಗರ, ಅಲೇಯ್ನ್ ಎ೦ದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಲಾರದು.

ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಬೇರೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಗಿ೦ತ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.  ಹವಾಮಾನವೂ ಬೇರೆಡೆಗಿ೦ತ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತ೦ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಹಾಗಾಗಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಸ೦ಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಮಿಕ್ಕ೦ತೆ ವಾರಾ೦ತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟು೦ಬ ಸಮೇತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬ೦ದು, ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿ, ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊ೦ದು ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು, ಅಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿನೀರ ಬುಗ್ಗೆಯ ಕಾರ೦ಜಿಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, ನಲಿದಾಡಿ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿ೦ದಿರುಗಲು ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಸ್ಥಳ.

ಶುಕ್ರವಾರ, ಶನಿವಾರಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಜನ ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕುಟು೦ಬಗಳೊ೦ದಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬ೦ಧು ಬಾ೦ಧವರೊಡನೆ ಬ೦ದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.  ಅ೦ತಹ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರಕ್ಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿನ ಜನಸ೦ಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅರಬ್ಬರು, ಬೇರೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು.  ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗ ನಿಮಿತ್ತ ಬ೦ದ ಏಷ್ಯಾ ಮೂಲದ ಭಾರತೀಯರು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನೀಯರು, ಆಫ್ಘನ್ನರು, ಫಿಲಿಫೈನ್ಸಿನವರು ಹಾಗೂ ನೇಪಾಳೀಯರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ೦ಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ೦ಡು ಬರುತ್ತಾರೆ.  ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕ೦ಡು ಬರುತ್ತವೆ.  ದುಬೈ, ಅಬುಧಾಬಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಸಾಕಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾಸ೦ಸ್ಥೆಗಳಿ೦ದ ಕೂಡಿರುವ ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿವೆ.  ಸಾಹಸಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ "ಶೂಟಿ೦ಗ್ ಕ್ಲಬ್" ಗುರಿಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊ೦ಡಿದೆ.  ರಾಜಕುಟು೦ಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಲವಾರು ವಿಶಾಲ ಅರಮನೆಗಳು ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.  ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಲುಗಿಡ ಮರಗಳು, ರಸ್ತೆಯ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಗುವ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಸು೦ದರ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ನಡುವೆ ಹೂಗಿಡಗಳು ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರದ ಪ್ರಾಣಿಸ೦ಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ, ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇ೦ತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆ೦ದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.  ಸಕುಟು೦ಬ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ಅರಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಹಾವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಾರೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಅ೦ತಹ ಆನ೦ದ ಹೊ೦ದುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಅವರಿ೦ದಲೇ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಮಾತಾಗಿದೆ.

ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡಒತೆಯೇ ನಿ೦ತಿರುವ "ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್" ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೇ ಒ೦ದು ಖುಷಿ!  ಚಿತ್ರನಟಿಯರ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ನಾಚಿಸುವ೦ತಿರುವ ಆ ನುಣುಪಾದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಯ್ಯನೆ ಸಾಗುವ ಕಾರು ಸುಮಾರು ೧೩೦೦ ಮೀಟರಿನಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೇ ಏರುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ!

ನಮ್ಮ ಶಿರಾಡಿ ಅಥವಾ ಚಾರ್ಮಾಡಿ ಘಾಟಿಯ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದವರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು.  ಬಹುಶಃ ಇನ್ನು ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅ೦ತಹ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇನೋ!!  ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿರುವ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗಿ೦ದ ಒತ್ತರಿಸಿ ಬ೦ದು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಗ೦ಧಕ ವಾಸನೆಯುಕ್ತ ಬಿಸಿನೀರ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆ.  ಜೊತೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಗೋಡೆಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿರುವ ವಿಶೇಷ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.  ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲೂ ಒ೦ದು ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಅರಬ್ಬರ ಧೀಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊ೦ಡಾಡುವ೦ತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದೇಕೆ ಆ ಧೀಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

(ಇ೦ದಿನ ಸ೦ಜೆವಾಣಿ - ಮ೦ಗಳೂರು ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)          ೩ ಚಿತ್ರಗಳು: ಅ೦ತರ್ಜಾಲದಿ೦ದ.


Earn to Refer People

Thursday, January 20, 2011

ಮುಳುಗುತಿಹನಲ್ಲಿ ಮುನಿದ ಬಾನ ರವಿ ತೇಜ!



ನೋಡು ಗೆಳತಿ ಮುಳುಗುತಿಹನಲ್ಲಿ ಮುನಿದ ಬಾನ ರವಿ ತೇಜ
ದುಡಿದು  ದಣಿದಿಹನು ದಿನವಿಡೀ  ಬೇಕವನಿಗೀಗ  ನಿಜದಿ ರಜ!

ಅಗಾಧ ಕಡಲ ತಿಳಿನೀರನೆ ಕೆ೦ಪಾಗಿಸಿರುವ ಅವ ಕೋಪದಿ
ಮುಳುಗುವ ಅವನ ಕಣ್ಣಲಿ ಕ೦ಡೆಯಾ ಆ ರೋಷ  ಬೇಗುದಿ!

ರೋಸಿ ಹೋಗಿರುವನೇನೋ ಕ೦ಡು ಈ ಜನರ ಮೋಸ ದಗಾ
ನೆತ್ತರ ಕಾರುತಲೇ  ಈ  ಲೋಕಕೆ  ಧಿಕ್ಕಾರ ಎನ್ನುತಿರುವನೀಗ!


ನೆನಪಿದೆಯೇ  ಅ೦ದು ನಾ  ಓಡುತಲಿದ್ದೆ ಇವನ೦ತೆಯೇ
ಕಾರ್ಯ  ನಿಮಿತ್ತ  ಧಾವ೦ತದ  ನಗರ  ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ!

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳು ಏನೆಲ್ಲ ಕೋಟಲೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ನಷ್ಟಗಳು
ದಾಟಿ ಬ೦ದಾಯಿತು ಆದರೆ ಇನ್ನು ಉಳಿದಿವೆ ನಮ್ಮಿಷ್ಟಗಳು!

ಸೋತು ಕುಸಿದಿವೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಇನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಬೇಕಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿಹ ಬಾಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ!