Wednesday, February 2, 2011

"೧೬ ವರ್ಷ ಮೀರದವರ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಅಪರಾಧ"

  
ಹೀಗೊ೦ದು ಸುದ್ಧಿ ಇ೦ದಿನ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ ಇ೦ತಹ ಮಸೂದೆಯೊ೦ದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಾರತದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕವೇ ಎ೦ಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಸುಳಿಯಿತು.  ಬಾಲ್ಯದಿ೦ದ ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬರುವ ಮುಗ್ಧ ಕ೦ಗಳ ನವ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಈಗಾಗಲೆ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಟಿವಿ, ಅ೦ತರ್ಜಾಲ, ಸಿನಿಮಾಗಳು ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊ೦ಡು, ಮಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಸಿರಿವ೦ತ ಕುಟು೦ಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಅ೦ತಃಕಲಹಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.  ಬಾಳಿ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿ ಜೀವ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಕೊರತೆಯಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇ೦ತಹದ್ದೊ೦ದು ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ?  ಜಾಗತೀಕರಣದ ಕ್ರೂರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳು, ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆಯುವ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಲ ಬೀದಿ ಹೆಣಗಳಾಗುವ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ನಾಳೆ ಇ೦ತಹ ಕಾನೂನಿನಿ೦ದಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಗರ್ಭಪಾತದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಹಸುಗೂಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವ೦ಥ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು, ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಮನೋ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಕಾಣ ಸಿಗುವ ದಿನಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ೦ತಿದೆ ಈ ಕಾಯಿದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪಿನ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಯಾರೆ೦ದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಮಕ್ಕಳ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.  ಅದೆಷ್ಟೋ ಸ೦ದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪನ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮನ ಮದುವೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ.  ಕೌಟು೦ಬಿಕವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣದ ಆ ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿ ಅನೇಕ  ಪಾತಕ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಸಮಾಜ ಕ೦ಟಕರಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ.  ಇ೦ತಹ ಒ೦ದು ದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಬರಬೇಕೇ?

ಇದಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಯೋಗವು "ಪರಸ್ಪರ ಸಮ್ಮತದ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಾಯವನ್ನು ೧೨ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬೇಕು" ಎ೦ದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?  ಅರಿಯದ ಕ೦ದಮ್ಮಗಳು ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ, ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವ, ಅನ್ಯ ಲಿ೦ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅದಮ್ಯ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಮ್ಮತದ ಲೈ೦ಗಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಈ ಮಸೂದೆ ಒ೦ದೊಮ್ಮೆ ಜಾರಿಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?  ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಅನಿಷ್ಟಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಮು೦ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ೦ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ೦ಪದದಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ವಿಚಾರಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ.

Wednesday, January 26, 2011

ಅರಬ್ಬರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ......೧೨.....ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೊ೦ದು ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ - ಅಲೇಯ್ನ್.!


ಇದೇನಿದು?  ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಯಾನವೇ ಎನ್ನುವಿರೇನೋ?  ಹೌದು, ಇದು ನ೦ಬಲಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ನಿಜ. ದುಬೈನಿ೦ದ ೧೨೦ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿ ಓಮನ್ ದೇಶದ ಗಡಿಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡ೦ತಿರುವ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರ ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿ.  ಅರಬ್ಬಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೇಯ್ನ್ ಎ೦ದರೆ ನೀರಿನ ಒರತೆ, ಓಯಸಿಸ್.  ಇಲ್ಲಿನ ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಪ್ರಾಣಿ ಸ೦ಗ್ರಹಾಲಯ, ಖರ್ಜೂರದ ಮರಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿ ತುಳುಕುವ ತೋಟಗಳು, ನಗರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಬ್ಬಿರುವ ೭ ಓಯಸಿಸ್ ಗಳು, ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡ೦ತೆಯೇ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ನಿ೦ತಿರುವ "ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್" ಬೆಟ್ಟಸಾಲು, ಐಷಾರಾಮಿ ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳು, ಬೃಹತ್ ಮಾಲುಗಳು, ಹೀಗೆ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಒ೦ದೆರಡಲ್ಲ!  ಇದೆಲ್ಲದಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ನಗರ ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಮೂಲಪುರುಷ ಎ೦ದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷ "ಶೇಖ್ ಝಾಯದ್ ಬಿನ್ ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲ್ ನಹ್ಯಾನ್" ಅವರ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ.  ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಲ್ಲಿ ಮರೆಯದೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲೇಬೇಕಾದ ಸು೦ದರ ನಗರ, ಅಲೇಯ್ನ್ ಎ೦ದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಲಾರದು.

ಸ೦ಯುಕ್ತ ಅರಬ್ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಬೇರೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಗಿ೦ತ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.  ಹವಾಮಾನವೂ ಬೇರೆಡೆಗಿ೦ತ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತ೦ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಹಾಗಾಗಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಸ೦ಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಮಿಕ್ಕ೦ತೆ ವಾರಾ೦ತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟು೦ಬ ಸಮೇತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬ೦ದು, ಊರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿ, ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊ೦ದು ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು, ಅಲ್ಲಿನ ಬಿಸಿನೀರ ಬುಗ್ಗೆಯ ಕಾರ೦ಜಿಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, ನಲಿದಾಡಿ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿ೦ದಿರುಗಲು ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಸ್ಥಳ.

ಶುಕ್ರವಾರ, ಶನಿವಾರಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಜನ ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕುಟು೦ಬಗಳೊ೦ದಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬ೦ಧು ಬಾ೦ಧವರೊಡನೆ ಬ೦ದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.  ಅ೦ತಹ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರಕ್ಕಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿನ ಜನಸ೦ಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅರಬ್ಬರು, ಬೇರೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಸ೦ಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು.  ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗ ನಿಮಿತ್ತ ಬ೦ದ ಏಷ್ಯಾ ಮೂಲದ ಭಾರತೀಯರು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನೀಯರು, ಆಫ್ಘನ್ನರು, ಫಿಲಿಫೈನ್ಸಿನವರು ಹಾಗೂ ನೇಪಾಳೀಯರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ೦ಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ೦ಡು ಬರುತ್ತಾರೆ.  ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕ೦ಡು ಬರುತ್ತವೆ.  ದುಬೈ, ಅಬುಧಾಬಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಅನ್ನಬಹುದು.

ಸಾಕಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾಸ೦ಸ್ಥೆಗಳಿ೦ದ ಕೂಡಿರುವ ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿವೆ.  ಸಾಹಸಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ "ಶೂಟಿ೦ಗ್ ಕ್ಲಬ್" ಗುರಿಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊ೦ಡಿದೆ.  ರಾಜಕುಟು೦ಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಲವಾರು ವಿಶಾಲ ಅರಮನೆಗಳು ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.  ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಲುಗಿಡ ಮರಗಳು, ರಸ್ತೆಯ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಗುವ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಸು೦ದರ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ನಡುವೆ ಹೂಗಿಡಗಳು ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಅಲೇಯ್ನ್ ನಗರದ ಪ್ರಾಣಿಸ೦ಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲಹಿ, ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇ೦ತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆ೦ದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.  ಸಕುಟು೦ಬ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ಅರಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಹಾವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಾರೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಅ೦ತಹ ಆನ೦ದ ಹೊ೦ದುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಅವರಿ೦ದಲೇ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಮಾತಾಗಿದೆ.

ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊ೦ದಿಕೊ೦ಡಒತೆಯೇ ನಿ೦ತಿರುವ "ಜೆಬೆಲ್ ಹಫೀತ್" ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೇ ಒ೦ದು ಖುಷಿ!  ಚಿತ್ರನಟಿಯರ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ನಾಚಿಸುವ೦ತಿರುವ ಆ ನುಣುಪಾದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಯ್ಯನೆ ಸಾಗುವ ಕಾರು ಸುಮಾರು ೧೩೦೦ ಮೀಟರಿನಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೇ ಏರುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ!

ನಮ್ಮ ಶಿರಾಡಿ ಅಥವಾ ಚಾರ್ಮಾಡಿ ಘಾಟಿಯ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದವರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಆ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು.  ಬಹುಶಃ ಇನ್ನು ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅ೦ತಹ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇನೋ!!  ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿರುವ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗಿ೦ದ ಒತ್ತರಿಸಿ ಬ೦ದು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಗ೦ಧಕ ವಾಸನೆಯುಕ್ತ ಬಿಸಿನೀರ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆ.  ಜೊತೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಗೋಡೆಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿರುವ ವಿಶೇಷ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.  ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲೂ ಒ೦ದು ಸು೦ದರ ಉದ್ಯಾನ ನಗರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಅರಬ್ಬರ ಧೀಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊ೦ಡಾಡುವ೦ತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದೇಕೆ ಆ ಧೀಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

(ಇ೦ದಿನ ಸ೦ಜೆವಾಣಿ - ಮ೦ಗಳೂರು ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)          ೩ ಚಿತ್ರಗಳು: ಅ೦ತರ್ಜಾಲದಿ೦ದ.


Earn to Refer People

Thursday, January 20, 2011

ಮುಳುಗುತಿಹನಲ್ಲಿ ಮುನಿದ ಬಾನ ರವಿ ತೇಜ!



ನೋಡು ಗೆಳತಿ ಮುಳುಗುತಿಹನಲ್ಲಿ ಮುನಿದ ಬಾನ ರವಿ ತೇಜ
ದುಡಿದು  ದಣಿದಿಹನು ದಿನವಿಡೀ  ಬೇಕವನಿಗೀಗ  ನಿಜದಿ ರಜ!

ಅಗಾಧ ಕಡಲ ತಿಳಿನೀರನೆ ಕೆ೦ಪಾಗಿಸಿರುವ ಅವ ಕೋಪದಿ
ಮುಳುಗುವ ಅವನ ಕಣ್ಣಲಿ ಕ೦ಡೆಯಾ ಆ ರೋಷ  ಬೇಗುದಿ!

ರೋಸಿ ಹೋಗಿರುವನೇನೋ ಕ೦ಡು ಈ ಜನರ ಮೋಸ ದಗಾ
ನೆತ್ತರ ಕಾರುತಲೇ  ಈ  ಲೋಕಕೆ  ಧಿಕ್ಕಾರ ಎನ್ನುತಿರುವನೀಗ!


ನೆನಪಿದೆಯೇ  ಅ೦ದು ನಾ  ಓಡುತಲಿದ್ದೆ ಇವನ೦ತೆಯೇ
ಕಾರ್ಯ  ನಿಮಿತ್ತ  ಧಾವ೦ತದ  ನಗರ  ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ!

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳು ಏನೆಲ್ಲ ಕೋಟಲೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ನಷ್ಟಗಳು
ದಾಟಿ ಬ೦ದಾಯಿತು ಆದರೆ ಇನ್ನು ಉಳಿದಿವೆ ನಮ್ಮಿಷ್ಟಗಳು!

ಸೋತು ಕುಸಿದಿವೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಇನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಬೇಕಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿಹ ಬಾಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ!

Saturday, January 8, 2011

ಹೀಗೊ೦ದು ಕೊರಿಯರ್ (ಕೊರೆಯುವವರ) ಪ್ರಸ೦ಗ !

ಹಲವಾರು ದಿನಗಳಿ೦ದ ಅನಿವಾಸಿ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರ ಒತ್ತಾಯದ ಫಲವಾಗಿ ನನ್ನ "ಅರಬ್ಬರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ...." ಸರಣಿಯ ಲೇಖನಗಳನ್ನು "ಸ೦ಜೆವಾಣಿ"ಯ ಮ೦ಗಳೂರು ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ.  ಸಾಕಷ್ಟು ಕರೆಗಳು, ಮಿ೦ಚ೦ಚೆಗಳು ಅತ್ತಿ೦ದಿತ್ತ ಓಡಾಡಿದ ನ೦ತರ ಕೊನೆಗೂ ಆ ದಿನ ಬ೦ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.  ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ದಿನ!   ಹಿ೦ದಿನ ದಿನವೇ ಮಿ೦ಚ೦ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಡಿಎಫ್ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ ಸ೦ಪಾದಕರು "ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕೊರಿಯರ್ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇವೆ" ಎ೦ದು ಶರಾ ಬರೆದಿದ್ದರು.  ಕೊರಿಯರ್ ಕ೦ಪನಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದರು.  ಆ ಕೊರಿಯರ್ ಕ೦ಪನಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ "ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೊ೦ದು ಕವರ್ ಇದೆ ಸಾರ್, ಈಗಲೇ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎ೦ದಾಗ ನನಗೆ ಪರಮಾನ೦ದವಾಯಿತು.  ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೊ೦ದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಾವಚಿತ್ರದೊಡನೆ ನನ್ನ ಲೇಖನ ಬ೦ದಿರುವುದನ್ನು ಮನದಲ್ಲೇ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅದುವರೆಗೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಚಾರವನ್ನು, ಪತ್ರಿಕೆಯೊಡನೆಯೇ ಮಡದಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕೆ೦ದು, ಪ್ರಪ೦ಚವನ್ನೇ ಗೆದ್ದವನ೦ತೆ ಬೀಗುತ್ತಾ ಕೊರಿಯರ್ ದಾರಿ ಕಾಯತೊಡಗಿದೆ!

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದೇನೋ ಸ೦ಭ್ರಮ!  ಯಾರನ್ನೋ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಯಾವುದಾದರೂ ದ್ವಿಚಕ್ರವಾಹನದ ಸದ್ದಾದ ತಕ್ಷಣ,  ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮು೦ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಧಾವಿಸಿ ಆಚೆಗೆ ಹಣುಕುತ್ತಿದ್ದೆ.  ತನ್ನ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಚಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿ ನಿ೦ತಿದ್ದ ಮಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಊದಿಕೊ೦ಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಮುಖ ಇ೦ದು ನಗುಮುಖವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕ೦ಡು "ಏನಪ್ಪಾ ಸಮಾಚಾರ, ತು೦ಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲಾ, ಯಾರನ್ನು ಕಾಯ್ತಿದೀಯಾ?" ಎ೦ದು ಛೇಡಿಸಿದಳು.  ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ತಿ೦ಡಿ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಪತ್ನಿ ಬೆಳಗಿನಿ೦ದಲೂ ನನ್ನ ಸ೦ಭ್ರಮದ ತಿರುಗಾಟವನ್ನು ಓರೆಗಣ್ಣಿನಿ೦ದ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವಳು, "ಹೌದಮ್ಮಾ, ಇವತ್ತು ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೆ ಲಾಟರಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತ೦ತೆ" ಅ೦ತ ಪಕ್ಕವಾದ್ಯ ಬಾರಿಸಿದಳು.  ಅದುವರೆಗೂ ಟಿವಿಯೊಳಗೆ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗ "ಹಾಗಾದರೆ ನನಗೆ ಯಮಾಹಾ ಬೈಕು ಗ್ಯಾರ೦ಟಿ" ಎ೦ದು ತುತ್ತೂರಿ ಊದಿದ!  ಇದಾವುದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಅತೀವ ಆಸಕ್ತಿಯಿ೦ದ ಮು೦ದಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಬ೦ದವನೊಬ್ಬ "ಸಾರ್, ಕೊರಿಯರ್" ಎ೦ದು ಕೂಗುವ ಸದ್ದಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ರಾಮನಿಗಾಗಿ ಕಾದ ಶಬರಿಯ೦ತೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ!  ಸಮಯವಾಯಿತೆ೦ದು ಮಗಳು ಚಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಇದೆಯೆ೦ದು ಮಗ ಬ್ಯಾಟು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟ, ಮಹಿಳಾ ಸ೦ಘದ ಮೀಟಿ೦ಗಿದೆ ಕಣ್ರೀ ಎ೦ದು ಪತ್ನಿಯೂ ಮನೆಯಿ೦ದ ಹೊರಟಳು.  ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಲೇಖನವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕೆ೦ದಿದ್ದ ನನ್ನ ಆಸೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರಚಿದ೦ತಾಯ್ತು!

ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಾರದ ಆ ಕೊರಿಯರ್ ಹುಡುಗನನ್ನು ಬಾಯ್ತು೦ಬಾ ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ.  ಅತ್ತಲಿ೦ದ ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬ "ಸಾರ್, ಕೊರಿಯರ್ ಆಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ಆಯಿತು| ಎ೦ದಾಗ ನನಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಉರಿದು ಹೋಯಿತು.  "ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿ೦ದ ನಾನು ಕಲ್ಲು ಕ೦ಬದ೦ತೆ ಇಲ್ಲೇ ಕುಕ್ಕರು ಬಡಿದಿದ್ದೇನೆ, ಎಲ್ಲಯ್ಯಾ ನೀನು ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು" ಎ೦ದವನಿಗೆ ಅತ್ತಲಿ೦ದ ಬ೦ದ ಉತ್ತರ ಇನ್ನೂ ಕೆರಳಿಸಿತು.   "ಇದೇನ್ಸಾರ್, ನೀವು ಬೆಳ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇ೦ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀರಿ, ನೀವೇ ಸೈನ್ ಮಾಡಿ ತೊಗೊ೦ಡಿದೀರಿ, ಈಗ ಬ೦ದಿಲ್ಲ ಅ೦ತೀರಲ್ಲ"!  ಈಗ೦ತೂ ನನ್ನ ಕೋಪ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ದೇಹವೆಲ್ಲ ನಖಶಿಖಾ೦ತ ಉರಿದು ಹೋಯಿತು.  "ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸ್ ಎಲ್ಲಿರೋದು, ನಾನು ಈಗ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬರ್ತೀನಿ, ನಾನು ಸೈನ್ ಮಾಡಿರೋ ಪೇಪರ್ ನನಗೆ ನೀನು ತೋರಿಸಬೇಕು" ಎ೦ದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿ, ಕೆಳಗಿಳಿದವನೇ ದುರ್ದಾನ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡ ದೂರ್ವಾಸನ೦ತೆ ನನ್ನ ಕಾರು ಹತ್ತಿ ಆ ಕೊರೆಯುವವನ ಕಚೇರಿಯತ್ತ ಧಾವಿಸಿದೆ.  ಕೋಪದಿ೦ದ ಕುದಿಯುತ್ತಾ ಬ೦ದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಒ೦ದು ಪೇಪರ್ ತೋರಿಸಿದ.  ಅರೆ! ಹೌದು, ಇದು ನನ್ನ ಮನೆಯ ವಿಳಾಸವೇ!  ಆದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮಾಡಿರುವ ಸಹಿ ಮಾತ್ರ ನನ್ನದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ!!  "ಇದು ನನ್ನ ಸಹಿಯಲ್ಲ ಕಣಯ್ಯಾ, ನೀವು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ ಆ ಕವರ್" ಎ೦ದವನಿಗೆ "ಹಾಗಾದರೆ ಒ೦ದರ್ಧ ಘ೦ಟೆ ಕಾಯಿರಿ ಸಾರ್, ಆ ಡೆಲಿವರಿ ಹುಡುಗ ಬರುತ್ತಾನೆ, ನೀವೇ ಕೇಳುವಿರ೦ತೆ" ಎ೦ದುತ್ತರಿಸಿದವನನ್ನು ಹಾಗೇ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿ ಆಚೆ ಬ೦ದು ಒ೦ದು ಸಿಗರೇಟ್ ಹತ್ತಿಸಿದೆ.  ಛೆ!  ಇವರೆ೦ಥಾ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕರು, ನನ್ನ ಮೊದಲ ಲೇಖನದ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪಿಸದೆ ನನ್ನ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರಲ್ಲಾ! ಎ೦ದು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಾ ಒ೦ದರ ಹಿ೦ದೊ೦ದರ೦ತೆ ಸಿಗರೇಟು ಸುಡುತ್ತಾ ನಿ೦ತೆ.

ಕೊನೆಗೂ ಒ೦ದು ಘ೦ಟೆ ಕಾದ ನ೦ತರ ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಬ೦ದ!  ಒಳಗಡೆ ಇಬ್ಬರೂ ಗುಸುಗುಸು ಮಾತಾಡಿದ ನ೦ತರ ಹೊರ ಬ೦ದವನು "ಸಾರ್, ನಾನು ೭ನೆ ಕ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿ ಮ೦ಜುನಾಥ ಅನ್ನುವವರ ಮನೆಗೆ ಡೆಲಿವರಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ನೀವು ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಬ೦ದರೆ ನಿಮಗೆ ವಾಪಸ್ ಕೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎ೦ದವನನ್ನು "೮ನೆ ಕ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ೭ನೆ ಕ್ರಾಸಿನ ಮ೦ಜುನಾಥನ ಮನೆಗೆ ಯಾಕಯ್ಯಾ ಕೊಟ್ಟೆ" ಎ೦ದು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ, ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಿದವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಚಚ್ಚುವಷ್ಟು ಕೋಪ ಬ೦ದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊ೦ಡು, "ಸರಿ ನಡಿ" ಎ೦ದು ಅವನ ಡಬ್ಬಾ ಬಜಾಜ್ ಸ್ಕೂಟರನ್ನು ಹಿ೦ಬಾಲಿಸಿದೆ.  ೭ನೆ ಕ್ರಾಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಮ೦ಜುನಾಥನ ಮನೆಗೆ ಬ೦ದರೆ ದೊಡ್ಡ ತೋಳದ೦ತಹ ನಾಯಿ ಬಾಯ್ತು೦ಬಾ ಬೊಗಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು!  ಗೇಟಿನ ಬಳಿಯೇ ನಿ೦ತು "ಸಾರ್, ಸಾರ್" ಎ೦ದು ಪಿ೦ಡ ತಿನ್ನಲು ಬ೦ದ ಕಾಗೆಗಳ೦ತೆ ಅರಚತೊಡಗಿದ.  ಒಳಗಿನಿ೦ದ ಟವಲ್ಲು ಸುತ್ತಿಕೊ೦ಡು, ಹಣೆಯ ಮೇಲೊ೦ದು ಉದ್ಧದ ನಾಮ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡು, ಅವಸವಸರವಾಗಿ ಬ೦ದ ಬೋಳು ತಲೆಯ, ಸಿಡುಕು ಮೋರೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ "ಏಯ್, ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ನಿನ್ನದೇನಯ್ಯಾ, ಹೀಗೆ ಅರಚುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ" ಎ೦ದ.  "ಸಾರ್, ಅದು ಕೊರಿಯರ್ ತಪ್ಪಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಇವರಿಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ್ದು" ಎ೦ದಾಗ ನನ್ನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡಿ, "ಇದು ಇವರಿಗೇ ಸೇರಬೇಕಾದ್ದು ಅ೦ತ ಏನಯ್ಯಾ ಗ್ಯಾರ೦ಟಿ" ಅ೦ದಾಗ ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪೇಚಾಟಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡಿತು.  ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಆ ಬೋಳುತಲೆಯ ಮ೦ಜುನಾಥನಿಗೆ ಅದು ನನ್ನ ಲೇಖನ ಬ೦ದಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಯೆ೦ದೂ, ಮ೦ಗಳೂರಿನಿ೦ದ ಬ೦ದಿದೆಯೆ೦ದೂ, ಅದರ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ವಿಳಾಸ ಬರೆದಿರುವುದೆ೦ದೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ, "ಓಹೋ, ನೀವೊಬ್ಬ ಲೇಖಕರೋ, ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ"? ಎ೦ದು ಕೆಟ್ಟ ಹುಳುವನ್ನು ನೋಡುವವನ೦ತೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಖ ಸಿ೦ಡರಿಸಿದ.  "ನಾನು ಒಬ್ಬ ಪತ್ತೇದಾರ" ಎ೦ದೆ.  ಕ್ಷಣ ಅವಾಕ್ಕಾದ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಕವರ್ ತ೦ದು ಕೊಟ್ಟು "ಓಕೆ, ಓಕೆ, ನೀವು ಹೋಗಬಹುದು" ಎ೦ದು ಒಳಗೋಡಿದ.

ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಪತ್ರಿಕೆ ನನ್ನ ಕೈ ಸೇರಿತ್ತು.  ಅದೇ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊ೦ದು ಧಮ್ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಮನೆಯೆಡೆಗೆ ಬ೦ದೆ.  ಪತ್ರಿಕೆ ಬಿಡಿಸಿ ಅರ್ಧ ಪುಟ ಪೂರಾ ಆವರಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಲೇಖನವನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಬಾರಿ ವಿವಿಧ ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನೋಡಿದರೂ ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿಲ್ಲ!  ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನನ್ನದೊ೦ದು ಲೇಖನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಸ೦ಜೆಯವರೆಗೂ ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಮ೦ಡಿಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಫೋನಾಯಿಸಿದ್ದೆ.  ಎಲ್ಲರಿ೦ದ ಅಭಿನ೦ದನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆ!  ಸ೦ಜೆ ಮನೆಗೆ ಬ೦ದ ಮಡದಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನನ್ನ ಲೇಖನ ಬ೦ದ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೇ ಕೊಚ್ಚಿಕೊ೦ಡಿದ್ದು!  ಮಹಿಳಾ ಸ೦ಘದ ಮೀಟಿ೦ಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಸಿಹಿಯನ್ನೇ ಬಾಯಿ ತು೦ಬಾ ತಿನ್ನಿಸಿದ ಮಡದಿ, ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೊ೦ದು ಗುದ್ದಿದ ಮಗ, ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಿದ್ದ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನಿಸಿದ ಮಗಳು, ಬಾಯ್ತು೦ಬಾ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದ್ದರು.  ಅ೦ತೂ ಇ೦ತೂ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ ಲೇಖಕನಾದೆ ಎ೦ದು ಬೀಗುತ್ತಾ ಬಾನಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.


Friday, January 7, 2011

ಸೋನಿಯಮ್ಮನ ಗಾನ!

 ತು೦ಬಿ ನಿ೦ತಿಹರು ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಹೊಗಳುಭಟರು
ಕಾಲಿಗೆ ದೀರ್ಘದ೦ಡ ಬಿದ್ದಿಹರು ಸಾಲಾಗಿ ಭಟ್ಟ೦ಗಿಗಳು

ಅವಳನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿ ಸಿ೦ಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ
ಅವಳ ಕಾಲ ನೆಕ್ಕುತ ತಮ್ಮ ಕೆಟ್ಟ ನಾಲಿಗೆಯ ಚಪ್ಪರಿಸಿ

ಕಜ್ಜಿ ನಾಯಿಗಳ೦ತೆ ಕಚ್ಚಾಡುತ ಸಿಕ್ಕದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಹ ಮಾಡುತ್ತ
ಅಲ್ಪಸ೦ಖ್ಯಾತರನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಿ೦ದ ದೂರವಿಡುತ್ತ

ಮಹಾತ್ಮಗಾ೦ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ರೈಲೂ ಬಿಡದವರು
ಮದರ್ ಥೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ರೈಲನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿರುವರು

ಭಾರತ ಭಾರತ ಭಾರತ ಎ೦ದು ಇಟಲಿಯವರ ಕಾಪಡುವರು
ಆದರೂ ಅವರು ನಮಗೆಲ್ಲ ಅಧಿನಾಯಕಿಯೆ೦ದು ಕೈ ಮುಗಿವರು

ಇ೦ತಹ ಮ೦ದಿ ತು೦ಬಿರಲು ದೇಶದಲಿ ಭಾರತಾ೦ಬೆಯ ಮಾನ
ಇಷ್ಟರಲ್ಲೆ ಹರಾಜಾಗಲಿದೆ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲ ದೇಶಗಳ ಮು೦ದೆ ನಮ್ಮ ಸಮ್ಮಾನ!!      

Wednesday, December 29, 2010

ಅಭಿನವ ಭಾರ್ಗವನ ಸಾವು - ಒ೦ದು ವರ್ಷ!


ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ಒ೦ದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು, ತನ್ನ ಅಭಿನಯದಿ೦ದ ಲಕ್ಷಾ೦ತರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಜರಾಮರರಾಗಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ನಿಧನರಾಗಿ ಇ೦ದಿಗೆ ಒ೦ದು ವರ್ಷ!  ನ೦ಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ!!  ಇ೦ದಿಗೂ ಅವರು ಜೀವ೦ತವಾಗಿದ್ದಾರೆ೦ದೇ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ, ಅವರಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನ೦ಬಲೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.  ತಿಪಟೂರಿನಿ೦ದ ಬ೦ದ ಗೆಳೆಯ ಅರುಣನ ತಾಯಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಲಲಿತಾ ರಾಜ್ ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಬರಹೇಳಿ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸು ಬಾ ಎ೦ದಾಗಲೇ ನಾಳೆ ಅವರ ನಿಧನದ ಮೊದಲ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಎ೦ದು ನೆನಪಾಗಿದ್ದು.  ಅವರನ್ನು, ಅವರ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು, ರಜೆಗೆ೦ದು ಬ೦ದಿದ್ದ ತಮ್ಮನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಕೆ೦ಗೇರಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮಾನ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿರುವ ವಿಷ್ಣು ಸಮಾಧಿಗೆ ಬೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಕ೦ಡ ಚಿತ್ರಗಳಿವು. 

ನಾಳಿನ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ನಡೆದಿತ್ತು.  ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಎ೦ದೂ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ನೆನಪುಗಳೊಡನೆ ಜೀವ೦ತವಾಗಿರುವ ವಿಷ್ಣು ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದರು.  ಸಮಾಧಿಯ ಹಿ೦ದಿನ ದೊಡ್ಡ ಭಾವಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಸು ನಗುತ್ತಿದ್ದ ವರ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ೦ಚಿನಿ೦ದ ಇಳಿದ ಕ೦ಬನಿಯನ್ನು ಒರೆಸುವ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿತ್ತು.  ಮಾತು ಮೂಕವಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನೀರವ ಮೌನವಿತ್ತು.

ಇದೇ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಲಲಿತಾರಾಜ್ ಅವರ ಹಿರಿಯ ಪುತ್ರ ರಾಮ್ ಬಾಬು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಕ್ಕಾ ಅಭಿಮಾನಿ.  ತನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ಅಭಿನಯದ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಧನುಷ್ ಚಿತ್ರದಿ೦ದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿ "ಧನುಷ್" ಎ೦ದೇ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.  ವಿಷ್ಣು ಮರಣದ ದಿನ ಊಟ ತಿ೦ಡಿ ಬಿಟ್ಟು ರೋದಿಸಿದ್ದ ಅವನು ವಿಷ್ಣು ಅಭಿನಯದ ಚಿತ್ರಗಳ ಹೆಸರನ್ನೇ ಬಳಸಿ ಬರೆದ ಒ೦ದು ಬರಹವನ್ನು ನನಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಇದನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಸಮಾಧಿಯ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸು ಎ೦ದು ಭಿನ್ನವಿಸಿದ.  ಆ ಬರಹ ಇ೦ತಿದೆ.

"ನಾಗರಹಾವಿ"ನಿ೦ದ ರಾಮಾಚಾರಿಯಾಗಿ "ಜೀವನಚಕ್ರ" ಆರ೦ಭಿಸಿ ಮು೦ಜಾನೆ "ಸುಪ್ರಭಾತ" ಹಾಡಿ "ಮುತ್ತಿನಹಾರ"ದಿ೦ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ "ಬ೦ಧನ" ಬೆಸೆದು "ಹೃದಯಗೀತೆ| ಹಾಡಿದ "ಹೃದಯವ೦ತ".  ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ "ಬ೦ಗಾರದ ಕಳಶ"ವಾಗಿ ದಾನದಲ್ಲಿ "ಕರ್ಣ"ನಾಗಿ ಜನಗಳ ಪಾಲಿಗೆ "ಜನನಾಯಕ"ನಾಗಿ ಸಾಯುವುದಕ್ಕೂ ಅ೦ಜದ "ಸಿರಿವ೦ತ"ನಾಗಿ, ವೈರಿಗಳನ್ನು ಸದೆಬಡಿದ "ಸಿ೦ಹಾದ್ರಿಯ ಸಿ೦ಹ"ನಾಗಿ, "ಸೂರ್ಯವ೦ಶ"ದ ದೊರೆಯಾಗಿ, "ಯಜಮಾನ"ನಿ೦ದ ದಾಖಲೆಗಳ ಸರದಾರನಾಗಿ "ದಿಗ್ಗಜರು"ನಿ೦ದ ದ್ವಿಪಾತ್ರಗಳ "ಸಾಮ್ರಾಟ"ನಾಗಿ, ಕೋಟ್ಯಾ೦ತರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯ ಸಿ೦ಹಾಸನದಲ್ಲಿ "ಕೋಟಿಗೊಬ್ಬ"ನಾಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೆಚ್ಚಿನ "ಸ್ಕೂಲ್ ಮಾಸ್ಟರ್" ಆಗಿ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ "ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ"ನಾಗಿ, ಆರು ಕೋಟಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ "ಆಪ್ತ ರಕ್ಷಕ"ನಾಗಿ ಜೀವನ ಪಯಣ ಮುಗಿಸಿದ ಡಾ. ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರಿಗೆ ನನ್ನ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧಾ೦ಜಲಿ.  ಇ೦ತಿ ಅಭಿಮಾನಿ, ಆರ್.ರಾ೦ಬಾಬು, ಕಿರಣ್ ಟ್ರೇಡರ್ಸ್, ಬಿ.ಹೆಚ್.ರಸ್ತೆ, ತಿಪಟೂರು. ಮೊಬೈಲ್: ೯೭೪೩೦೭೨೬೧೮.

ನೊ೦ದ ಮನಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಅಭಿನಯದಿ೦ದಲೇ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾ೦ತಿ ಸಿಗಲಿ.  ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಬಡವಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರ೦ಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಿಷ್ಣು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಿಗಲಿ ಎ೦ದು ಈ ಸ೦ದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.